برای هر کسی معنای خاص خودشو داره ، هر کسی یک یا چند چیز رو خوشبختی خودش میدونه ، بعضیا هم میگن بعضی اوقات احساس خوشبختی می کنیم و بعضی اوقات هم برعکس .

من قول داده بودم خودمم به خوشبختیم نمره بدم . اون لحظه که پست رو نوشتم خواستم 17 بدم ، یه بار گفتم بابا 14 زیادم هست ولی وقتی کامنت ها رو خوندم مخصوصا کامنت آقای رضا مجدی رو خوندم کلا نظرم عوض شد و گفتم 20 بدم . حالا موندم چند بدم ، آقای پسر خوب هم گفتن همونجا بگم ولی خدایی ندونستم چند بدم .

دوستان ما همه یه جورایی خوشبختیم و احساس خوشبختی رو هم داریم ، زندگی سختیای خودشم داره اما خوب نمیشه اونا رو بدبختی تعبیر کرد . هدفم از این حرفا اینه که نا امید نباشیم و قدر داشته هامونو بدونیم .

یه مثال ساده بزنم که درکش راحت بشه ، ما هممون نت و گوشی یا لب تاب داریم ، پس یه جورایی نقطه مشترکمون همینه و اینم یکی از نشانه های خوشبختیمونه .

البه مثالم خیلی سطحی بود .

انشاالله زندگی به کامتون باشه و با خوشبختی کامل زندگیتون بگذره .



پ.ن : آقا رضا انگار لایکم خراب شده ، شما به دوستان یه چیزی بگید .

پ.ن 2 : ممنون از همه دوستان ، تو فکرم بود یه لیستی از دوستان و همراهانم بگیرم مثل بهار خانم یا پسر خوب که اینا لیست دوستان و همراهانشون رو زده بودن اما نگا کردم دیدم خیلی زیادن ، خودتون یه نگاه زیر این پست بندازین ، کامنتاش جز همراهان خوب ما هستن .