سلام دوستان عزیز

جا داره از تموم کمک ها و حمایت هاتون تقدیر و تشکر کنم. واقعا حماسه آفریدن ملت شریفمون. این روزها قدری درد زلزله تسکین یافته و یاد درادی دیگه از استانم افتادم یک درد بزرگ به نام اشتغال. استانی که تقریبا صنعتش ضعیفه و درصد زیادی از فارغ التحصیلان دانشگاهیش بیکار هست. واقعا جای درد داره. جای ناله داره. ملت شریف ایران اگر آمار اشتباه ندم استان کرمانشاه در کشور رتبه اول بیکاری رو داره و این فاجعه اگر به بزرگای زلزله نباشه از اون کمتر نیست. بیکاری یعنی انحراف جوان، نابودی زندگی، فشار روانی و... که عاقبتش یا میشه قاتل یا معتاد و در یک کلام یک عامل انحرافی در جامعه. ملت بزرگ ایران یه بار دیگه برای نجات کرمانشاه بسیج بشین ولی اینبار نه برای زلزله بلکه برای بیکاریش بسیج بشین. اینبار نیاز به چادر و پتو برای گذراندن یک ماه از زندگی نیست بلکه نیاز به همت بلندی داره تا مردم این استان روی پای خودشون بایستند و از دام بیکاری بیرون بیان. دولت ایران و شخص آقای رئیس جمهور آمار رو نگاه کنید و به وعده های ایجاد اشتغالتون عمل کنید. این زلزله و بودجه ای که برای زلزله اختصاص یافت کاش برای ساخت کارخانه و شرکت و ... هزینه میشد گرچه این بلای طبیعی بود اما این بلای طبیعی این ترس رو در دلها ایجاد کرده که دیگه بودجه ای برای ساخت کارخونه و شرکت در این استان در نظر گرفته نشه کما اینکه سالهای گذشته با نبودن مشکل زلزله باز بودجه ای در نظر نگرفتن. 

واقعا مشکل بیکاری استان کرمانشاه درد بزرگی هست و همینطور راه حل هایی برای اصلاحش داره و یک مشکل حل نشدنی نیست. پارتی بازی به بالاترین حد رسیده در حالی به اسم اسلام کارها رو جلو میبریم ولی خبری از مسلمانی نیست. 

شاید دوباره لازمه که ملت شریف ایران آستین بالا بزنن برای حل این مشکل. ملت ایران کرمانشاه رو دریابید.